DIAMENTOWA DROGA JEST WEWNĘTRZNYM CZASOPISMEM BUDDYJSKIEGO ZWIĄZKU DIAMENTOWEJ DROGI LINII KARMA KAGYU

Diamentowa Droga -> Nr 49 -> Aktywność Trzech Czasów

-> TU MOŻNA KUPIĆ NAJNOWSZY NUMER DIAMENTOWEJ DROGI

Aktywność Trzech Czasów

Karmapa Mikjo Dordże (1507 - 1554)
_________

Tuż przed śmiercią VII Karmapa Cziodrak Gjatso miał wizję Majtrei, następnego Buddy, który powiedział: „Zbliżamy się do końca epoki Buddy Siakjamuniego i wielu ludzi schodzi do niższych sfer. Musisz więc wyemanować wiele swoich emanacji”. Karmapa przewidział też okoliczności swoich kolejnych narodzin, spisał je i przekazał swojemu regentowi.


Czwartego dnia jedenastego miesiąca 1507 roku w Ngam Czu, we wschodnim Tybecie urodził się VIII Karmapa Mikjo Dordże. Kiedy tylko przyszedł na świat, powiedział: Jestem Karmapą. Ojciec Karmapy poszedł do Situ Taszi Namgjala (Paldzior), przebywającego akurat w pobliżu i opowiedział mu o swoim nowo narodzonym synu. Situpa powiedział, że jest prawie pewien, iż chłopiec jest inkarnacją Karmapy, ponieważ miejsce narodzin dziecka zgadza się ze szczegółami opisanymi w liście-przepowiedni. Poradził ojcu, by zachował całą sprawę w tajemnicy i odpowiednio troszczył się o dziecko. Dał rodzicom kadzidło, herbatę, masło i uzdrawiające pigułki i powiedział: Dajcie chłopcu herbatę z masłem i zapalcie przed nim kadzidło i powiedzcie, że przekazał to Situ Rinpocze. Potem dajcie mu pigułki. Jeśli jest inkarnacją Karmapy, wypowie kilka słów. Przekażcie mi co powiedział. Ojciec wykonał polecenie i niemowlę wypowiedziało sylaby: e, ma, ho i powiedziało: Nie wątpcie we mnie, jestem Karmapą. Po tym wszystkim Situpa zabrał trzymiesięczne dziecko do klasztoru Karma, gdzie odwiedził go mistrz Ser Poła, bliski uczeń VII Karmapy. Odprawiono pudżę, a gdy Ser Poła zapytał Karmapę: Pamiętasz czego uczyłeś mnie w Tse Lhakhang?, ten odparł: Przekazałem Ci mahamudrę i Sześć Jog Naropy. Mniej więcej w tym samym czasie pewna rodzina z Kongpo w Amdo, w centralnej części Tybetu, ogłosiła, że ich syn jest nowym Karmapą. Na prośbę wielu nauczycieli Taszi Namgjal zaopiekował się dzieckiem.

VIII Karmapa został zawieziony do prowincji Riło Cze i Lo Rong, gdzie przebywało wielu uczniów VII Karmapy Cziedrak Gjamtso. Byli oni przekonani, iż dziecko znajdujące się pod ich opieką było prawdziwą inkarnacją. Ponieważ obie grupy nie mogły się pogodzić, zaistniał problem. Lama Sonam Rinczen zapytał Mikjo Dordże, kim jest. Karmapa powiedział: Czasem jestem Padmasambawą, czasem Sarahą, a innym razem Karmapą. Mam wiele emanacji. W prowincji Tsang jest ich 16, a na zachód od Tybetu jest wódz, który jest moją emanacją. Gjaltsab doprowadził do spotkania obu chłopców, aby stwierdzić, który z nich jest prawdziwym Karmapą. W podobnej sytuacji, zgodnie z tradycją, sprawdza się, czy kandydaci potrafią odnaleźć wśród wielu przedmiotów rzeczy należące dawniej do nich. Dziecko z Ngam Czu potrafiło to zrobić, natomiast drugi chłopiec – nie. W ten sposób stwierdzono, kto był właściwą inkarnacją. Młody Karmapa ogłosił, że drugi kandydat jest reinkarnacją Surmang Czungtsanga z klasztoru Surmang. Gjaltsab Rinpocze wysłał do wszystkich klasztorów Karma Kagyu oficjalne listy uwierzytelniające, w których oświadczył, że zgodnie z przepowiednią Padmasambawy, imieniem ósmego Karmapy jest Mikjo Dordże. Rok później Gjaltsab Rinpocze uroczyście intronizował Karmapę w Tse Lhakhang. W wieku siedmiu lat VIII Karmapa otrzymał wszystkie podstawowe nauki Kagyu od Denma Drubczen Taszi Paldziora. Podróżował od jednego klasztoru do drugiego wraz z obozem uczniów, ucząc się kolejno od różnych mistrzów i praktykując. Kontynuacją rozwijania jego wewnętrznego potencjału były wglądy, podczas których otrzymał nauki od Buddy Siakjamuniego. Mistrz ukazał się Karmapie wraz z dwoma uczniami: Szariputrą i Maumudgljajaną. Podczas podobnego doświadczenia medytacyjnego ukazał mu się Guru Rinpocze, który powiedział: Jestem Padmasambawą, a ty jesteś moim głównym uczniem Gjalłą Czojang (urzeczywistnił praktykę Hajagriwy i osiągnął pełne urzeczywistnienie). Jednością naszych dwóch natur jest Wadżradhara (tyb. Dordże Czang, Dzierżący Diament). W czasie pobytu w Kham Karmapa miał sen, w którym dakini powiedziała mu: Jesteś aspektem aktywności trzech czasów. Zainspirowany wspomnieniem Dysum Czienpy poszedł do Kampo Gangra gdzie zostawił odciski stóp w różnych grotach medytacyjnych. W 1516 roku, dziewięcioletni Karmapa otrzymał zaproszenie od króla Dziang Satham. Zaproszenie zostało przyjęte i Mikjo Dordże udał się tam wraz ze swoim wędrownym obozem. Król przywitał ich wystawną ceremonią i należytymi honorami i prezentami. Mikjo Dordże tak ujął króla swoim stylem i urzeczywistnieniem, że nieprzychylny buddyzmowi król zdecydował się wspierać dharmę na swoim terytorium i zobowiązał się do nie stosowania agresji w sprawach politycznych.

Następne trzy lata Karmapa spędził z Sangdzie Nienpą, od którego dostał pełen przekaz nauk linii Kagyu. Po tym czasie mistrz stwierdził, że przekazał Karmapie już wszystkie nauki i zmarł. Podczas ceremonii pogrzebowych Mikjo Dordże mocno doświadczył obecności swojego nauczyciela i otrzymał całkowite wyjaśnienia jego nauk. Założył także wiele kolegiów klasztornych, prowadził działalność społeczną i napisał kilka znanych filozoficznych komentarzy.
Mikjo Dordże był podobny w swej erudycji do III Karmapy. Był uzdolnionym lingwistą, poetą, malarzem i rzeźbiarzem. W Mar Kham wyrzeźbił z kamienia swoją postać. A gdy dokończył dzieła, zapytał posąg: Czy jesteś podobny do mnie?, a posąg odpowiedział: Tak, jestem. Potem Karmapa ścisnął kawałek skały leżący obok i pozostawił na nim odcisk dłoni i palców. Zarówno posąg jak i kamień przetrwały do dziś. Karmapa spędzał wiele czasu na studiach intelektualnych, uczył się u kilku uznanych mistrzów, opanował także – poza naukami mahajany i wadżrajany – astrologię i filozofię. Udzielał wielu nauk w różnych miejscach. W swoim wędrownym życiu znajdował czas na intensywną medytację. Po latach doświadczeń rozpoczął spisywanie nauk. Jego prace były kontrowersyjne i wpływowe. W wieku 23 lat napisał komentarz do abisamalajankary zatytułowany „Autentyczne rozluźnienie Szlachetnego”, po czym zaprosił uczonego gelugpę – Sera Dzietsuna do krytycznej dyskusji nad tekstem. Uczony stwierdził, że Karmapa jest wielkim uczonym i nie będzie go krytykował, ale spełnił jego życzenie pisząc książkę „Odpowiedź Karmapie”. W ten sposób odbyła się sławna literacka dyskusja pomiędzy uczonymi szkół Kagyu i Gelug.

Mikjo Dordże napisał około 30 tomów o lingwistyce, prawie religijnym, abidharmie, tantrze, filozofii madhjamaki, a swoimi pracami o sztuce zainspirował szkołę Karma Gadri (styl ten przetrwał do dziś, jego próbki można obejrzeć m.in. w Karma Guen i w KIBI). Ponadto na cześć swojego nauczyciela Sangdzie Nienpy ułożył praktykę znaną jako „Guru joga czterech pór dnia (czterech sesji)” lub Medytacja VIII Karmapy, którą uczniowie Lamy Ole wykonują po zakończeniu praktyk wstępnych – nyndro. Karmapa przekazał kluczowe nauki linii Kagyu V Szamarpie, Kynczok Jenlag, który został następnym dzierżawcą linii, co dowodziło, że linie Karmapów i Szamarpów przeplatają się i są częścią tego samego strumienia umysłu. W 1546 roku Mikjo Dordże miał przeczucie śmierci jednak na prośbę uczniów przedłużył swoje życie i spędził ten czas objeżdżając klasztory i ośrodki Karma Kagyu. Podróżując napisał wiele relacji ze swoich doświadczeń wglądu. Karmapa kontynuował swoją ciężką pracę do końca swoich dni. Pomimo tego, że podupadał na zdrowiu udał się w 1554 roku do południowego Tybetu, gdzie wybuchła epidemia trądu. Zbudował tam czarną stupę otoczoną czterema mniejszymi. Centralna stupa była symbolicznym wyobrażeniem naga, który – zgodnie z legendą – był przyczyną trądu. Karmapa wszedł w środek tej mandali i odprawił ceremonię pochłaniając wszelkie źródła choroby. Wkrótce potem epidemia ustąpiła i wszystko wróciło do normy. Niedługo potem Karmapa sam zaczął chorować na trąd. Przekazał Szamarowi Rinpocze list przepowiadający jego kolejną inkarnację i odszedł w wieku 47 lat. Ciało zostało poddane kremacji w Tsurpu, a relikwie zostały umieszczone w srebrnej stupie. Pozostawił wielu urzeczywistnionych i wykształconych uczniów, zaliczał do nich także artystów, doktorów i poetów.

Krótka historia nazwy guru jogi VIII Karmapy

Medytacja ta zwana „Tynszi lami naldzior” została ułożona przez VIII Karmapę Mikjo Dordże na cześć jego nauczyciela Sangje Nienpy Taszi Paldziora i oznacza „Medytacja na lamę w czterech sesjach”. W czasach VI, VII i VIII Karmapy duże grupy praktykujących spotykały się razem, ale najczęściej nie przebywały w klasztorze, lecz prowadziły wędrowny tryb życia. VIII Karmapa przez dużą część życia praktykował w ten sposób. Razem ze swoimi uczniami zatrzymywał się w jakimś miejscu, gdzie rozbijali namioty, intensywnie praktykowali przez kilka miesięcy, a potem zwijali obozowisko i szli w inne miejsce. Tam ponownie rozbijali namioty i kontynuowali praktykę, robiąc sesje medytacyjne cztery razy w ciągu dnia: rano, przed południem, po południu i wieczorem. Wszyscy razem praktykowali guru jogę – medytację na nauczyciela, a dopiero potem każdy przechodził do swojej indywidualnej praktyki jidama. Taki był styl praktyki i stąd bierze się jej nazwa. W dzisiejszych czasach, gdy ktoś wykonuje odosobnienie medytacyjne, to zgodnie z tradycją Kagyu, powinien robić cztery sesje medytacyjne w ciągu dnia. Guru joga VIII Karmapy może być także praktyką jidama.

Opracowanie: Mira Starobrzańska

 | W TYM NUMERZE RÓWNIEŻ:

Nieprzerwany przekaz autentycznych nauk - Wywiad z XVII Karmapą Taje Dordże | Buddyzm na Wschodzie i na Zachodzie - Wywiad z Szamarem Rinpoche | Widzę Czystą Krainę - Pytania zadane Lamie Ole | Czas na medytację - List Noworoczny Lamy Ole | Aktywność Trzech Czasów - Karmapa Mikjo Dordże (1507 - 1554) | Cytat - Guru Rinpocze | Jesteśmy dla siebie mistrzami - Wywiad z Hannah Nydahl | Cytat - Hannah Nydahl | Schronienie - Lama Ole Nydahl | Cytat - X Karmapa Czojing Dordże | Utrzymywanie przekazu to wasz obowiązek - Lama Ole Nydahl | Budda i śmierć - Lama Ole Nydahl | Z Lamą Ole i Caty Hartung o książce Budda i śmierć - Praga 2010 | Ścieżka oddania - Maggie Lehnert-Kossowski i Tomek Lehnert | Dosiadając niedźwiedzia - Z organizatorami podróży zimowych po Rosji | Katłanga - Mira Starobrzańska | Buddyzm w dziejach świata - Anna Szymańska | Popycha nas cierpienie, ciągnie nas współczucie - Rozmowa z Klausem Kaltenbrunnerem | Sanga - Denes Andras | Buddyzm i edukacja - Maike i Pit Weigelt | Co, gdzie, jak w KBL | Hong Kong - 18 dni błogosławieństwa - Michał Bobrowski | Biblioteka Kagyu w Łodzi | Gdańsk | Mango | Czym jest dla Ciebie ośrodek? - Ofelia Cybula |

 | PODOBNE ARTYKUŁY: