DIAMENTOWA DROGA JEST WEWNĘTRZNYM CZASOPISMEM BUDDYJSKIEGO ZWIĄZKU DIAMENTOWEJ DROGI LINII KARMA KAGYU

Diamentowa Droga -> Nr 02_10 -> Dzierżawcy linii Karma Kaqyu // DD10

-> TU MOŻNA KUPIĆ NAJNOWSZY NUMER DIAMENTOWEJ DROGI

Dzierżawcy linii Karma Kaqyu // DD10

Szkic historyczny. Część pierwsza.
Tekst ten został przetłumaczony i opracowany przez zespół tłumaczy “Karmapa Intemational Buddist Institute “.


Tło historyczne

Historyczny Budda Siakjamuni nauczał na róż- nych poziomach, by wykorzystać różnorakie zdolno- ści swoich uczniów. Wszystkie jego nauki są jednak zebrane w tak zwanych Drogach Sutr i Tantr. Sam Budda nauczał tylko ustnie. Jego uczniowie jednak wkrótce zaczęli spisywać jego nauki, by przekazać je dalej w ich pierwotnej formie. Na ich podstawie buddyjscy mistrzowie napisali olbrzymią liczbę opracowań, w których omawiali dokładnie znaczenie Darmy. Główny nacisk kładziono jednak na auten- tyczny i dokładny przekaz nauk, ponieważ ma to ogromne znaczenie dla praktyki. Na przestrzeni stuleci rozwinęły się następnie różne linie przekazu wraz ze swymi charakterystycznymi, szczególnymi cechami. Buddyzm tybetański obejmuje całość o- wych nauk wywodzących się z Indii. Dzięki wspa- niałej współpracy tybetańskich tłumaczy i buddyj- skich mistrzów Indii cały zbiór owych instrukcji mógł zostać przetłumaczony na tybetański. Opiera- jąc się na tej podstawie buddyzm kwitł w Tybecie aż do dwudziestego wieku.

Rozwój różnych buddyjskich tradycji Tybetu powinno się obserwować w jego kontekście histo- rycznym : w ósmym wieku Trisong Detsen, ówcze- sny król Tybetu, zaprosił doń dwóch buddyjskich mistrzów – Guru Rinpocze i Santarakszitę, by na- uczali w tym kraju Dharmy. Jednocześnie król po- lecił również przetłumaczyć ważne, buddyjskie dzieła na tybetański. Ten pierwszy okres nauczania i tłumaczeń rozwinął się w tradycję Njingma, tzw.
“Starą Tradycję”. Nauki szkoły Njingma opierają się na tych dziełach, które stały się właśnie wówczas znane w Tybecie. W jedenastym wieku rozpoczęła się druga faza tłumaczeń obejmująca z jednej strony ponowne opracowanie początkowej terminologii, z drugiej zaś stworzenie nowych przekładów. Trady- cje, które opierają swoje przekazy na tym okresie tłumaczeń są określane mianem “Sanna” - “Nowych Tradycji”. Najbardziej spośród nich znane są szkoły Kagyu, Szakja i Gelug.

Tradycja Kagyu została sprowadzona do Tybetu przez Marpę Tłumacza (1012-1097). Specjalizował się on w czterech szczególnych przekazach wywo- dzących się od siddhy Tilopy i innych indyjskich mistrzów linii Mahamudry.

Tradycja Szakja została założona przez Khon Khonczog Gyalpo (1034-1102). Koncentrował się on na przekazach nauczanych przez indyjskiego mahasiddhę Wirupę.

Tradycja Gelug (lub Ganden) została wprowa- dzona przez Tsongkhapę (1357-1419). Podkreślał on nauki tak zwanej szkoły Kadampa, które sprowadził do Tybetu indyjski mistrz Atiśa (982-1054).

Tradycja Kagyu

Tradycja Kagyu, określana czasem jako “Linia Ustnego Przekazu”, wywodzi się od wielkiego jogi- na Tilopy, który żył w Indiach na przełomie dziesią- tego i jedenastego stulecia. Tilopa otrzymał cztery szczególne przekazy i został dzierżawcą linii tych tradycji.

Pierwszy z czterech szczególnych przekazów otrzymał Tilopa od Nagardżuny; zawiera on dwie tantry – Sangła Dupa (sanskr. Guhjasamadźa) i Den- szi oraz obejmuje medytacyjną praktykę “ciała iluzorycznego” (tyb. Gyu – lu) i “przeniesienia świa- domości “ (tyb. Poła). Drugi szczególny przekaz pochodzi od Naropy; zawiera on tantrę “Guma Czienpo” (sanskr. Mahamaja) i medytację “świadomego śnienia” (tyb. Milam).

Trzeci szczególny przekaz otrzymał Tilopa od Lawapy; składa się on z tantry Demczog i praktyki medytacyjnej “przejrzystego światła “(tyb. 6Sel).

Czwarty szczególny przekaz przyjął Tilopa od dakini Kalpa Sangmo. Składa się nań tantra “Cziepa Dordże” (tyb. Hewadżra) i praktyka medytacyjna tumo.

Tilopa przekazał następnie te nauki swojemu uczniowi Naropie, który usystematyzował je w tak zwane “Sześć Jog Naropy” - medytacje będące jed- nym z głównych filarów tradycji Kagyu. Naropa udzielił tych nauk Marpie, wielkiemu tłumaczowi, który w poszukiwaniu Dharmy podróżował trzy- krotnie z Tybetu do Indii. Kiedy Marpa powrócił do Tybetu, sprowadził do niego ową szczególną trady- cję. Milarepa, główny uczeń Marpy, stał się jednym z największych joginów “kraju śniegu”. Dzięki wy- trwałości w praktyce medytacyjnej Mahamudry i Sześciu Jogom Naropy osiągnął głębokie urzeczy- wistnienie.

Gampopa, lekarz z Dakpo, stał się kolejnym spadkobiercą linii Milarepy. Najpierw studiował w tradycji Kadampa stopniową drogę obejmującą na- uki zwane Lam Rim. Później spotkał jednak Milare- pę i pod jego przewodnictwem osiągnął wgląd w ostateczną naturę rzeczywistości. Gampopa budował klasztory, wiele nauczał i miał dużą liczę uczniów.
Czterech z nich założyło cztery wielkie szkoły Ka- gyu: Baram Dharma Łangczuk utworzył Baram Kagyu, Pagdru Dordże Gyalpo założył Pagdru Ka-

gyu, Szang Tsalpa Tsondru szkołę Tsalpa Kagyu, a Karmapa Dysum Czienpa Kamtsang Kagyu, znaną również jako szkoła Karma Kagyu. To właśnie pierwszy Karmapa otrzymał od Gampopy pełen przekaz Mahamudry.

Osiem mniejszych tradycji Kagyu wywodzi się od ośmiu głównych uczniów Pagdru Dordże Gyalpo.
Szkoły te to: Taglung Kagyu, Trofu Kagyu, Drugpa Kagyu, Martsang Kagyu, Yerpa Kagyu, Yazang Kagyu, Szugseb Kagyu i Drikung Kagyu.

Różne tradycje Kagyu nie są określane jako “wielkie” lub “małe” z powodu swych nauk, gdyż pod tym względem są sobie całkowicie równe. Czte- ry “wielkie” są znane jako takie przede wszystkim dlatego, iż pochodzą bezpośrednio od Gampopy, podczas gdy “osiem mniejszych” tradycji wywodzi się od późniejszych generacji mistrzów. Obecnie z czterech wielkich szkół Kagyu istnieje jeszcze tylko Karma Kagyu, a z ośmiu mniejszych jako odrębne tradycje funkcjonują jedynie Taglung, Drugpa i Drikung Kagyu.

Wśród buddyjskich tradycji Tybetu można wy- różnić różne linie, przy czym wszystkie one posiada- ją przekaz ślubowań pratimoksza i ślubowań bodhi- sattwy. Tradycja Karma Kagyu dysponuje ponadto przekazem praktyk medytacyjnych Tantrajany - “Sześcioma Jogami Naropy”, a także Mahamudrą.

Nazwa “Złoty Łańcuch Przekazu Kagyu” odnosi się przy tym do tych spadkobierców linii, w których tradycji najważniejszym tematem jest Mahamudrą.
Są nimi indyjscy mistrzowie linii, następujące po sobie kolejno inkamacje Karmapy i ich najważniejsi uczniowie udzielający przekazu kolejnej inkamacji Karmapy. Dzierżawcy linii są wybierani przez sa- mego Karmapę, dzięki czemu istnieje pewność, że nauki pozostaną czyste i nienaruszone.

Karmapa wybiera więc sam tych nauczycieli, którzy oddadzą linię w ręce jego przyszłej inkama- cji. Jest on wielkim bodhisattwą posiadającym zdol- ność postrzegania urzeczywistnienia i właściwości innych. To właśnie ta umiejętność pozwala mu zo- baczyć, że dany nauczyciel rozpoznał ostateczną naturę rzeczywistości i w najmniejszym nawet stopniu nie jest przywiązany do światowego życia.
Korzystając z tej zdolności Karmapa decyduje się na tego lub innego nauczyciela. Z tego powodu nie istnieje żadna norma, która określałaby zawczasu, kto zostanie nauczycielem Karmapy. Czasami o- wymi spadkobiercami linii pomiędzy poszczegól- nymi Karmapami były znaczące inkamacje, a cza- sami zwykli praktykujący nie posiadający jakiego- kolwiek wysokiego statusu w hierarchii religijnej.
Przykładem może być tutaj Gyalwa Jungtónpa.

Innym aspektem zachowania tradycji Karma Kagyu jest tymczasowa rada zarządzająca, opiekują- ca się pomiędzy inkamacjami Karmapy jego klaszto- rami. Owi chwilowi administratorzy nie są spadko- biercami linii.

XIV Karmapa, Tegczog Dordże, wyznaczył na przykład dyrektorem owej organizacji głowę Drugpa Kagyu, IX Drugczen Mipama Czóki Gyamtso

(znanego również jako Mingjur Łanggi Gyalpo).
XVI Karmapa, zgodnie z indyjskim prawem, powie- rzył tę funkcję osobie prawnej, tak zwanemu “Karmapa Charitable Trust” i wyznaczył osobiście jego członków. Aż do pełnoletności XVII Karmapy na nich właśnie spoczywa obecnie odpowiedzialność za to, co dzieje się z siedzibą Jego Świątobliwości XVI Karmapy oraz związanymi z nią klasztorami i ośrodkami.

A oto lista mistrzów
“Złotego Łańcucha Przekazu Kagyu”:

Tilopa 988-1069
Naropa 1016-1100
Marpa 1012 – 1096
Milarepa1052-1135
Gampopa 1079-1153
I Karmapa Dusum Czienpa 1110 -1193
Drogon Reczen 1148-1218
Pomdragpa 1170-1249
II Karmapa Karma Pakszi 1204 -1283
Drubtob Urdzienpa 1230 -1312
III Karmapa Rangdziung Dordże 1284 – 1339
Gyalwa Jungtónpa1296 – 13 76
IV Karmapa Rolpe Dordże 1340 – 13 83
II Szamarpa Kacz6 Łangpo 1350 -1405
V Karmapa Deszin Szegpa 13 84 -1415
Rinczen Zangpo (Ratnabhadra) XV wiek
VI Karmapa Tongła Dónden1416-1453
Bengar Dziampal Zangpo XV/XVI
wiek

I Gyaltsab Paldzior Dondrub1427 -1489
VII Karmapa Czodrak Gyamtso 1454 -1506
Sangye Nienpa Taszi Paldzior 1457 -1525
VIII Karmapa Mikjo Dordże1507 -1554
V Szamarpa Konczog Jenlag1526 – 1583
IX Karmapa Łangczuk Dordże 1556 -1603
VI Szamarpa Czoki Łangczuk 1584 – 1629
X Karmapa Czojing Dordże 1604 -1674
VII Szamarpa Jesze Njingpo1631 – 1694
XI Karmapa Jesze Dordże 1676 -1702
VIII Szamarpa Czoki Dondrub 1695 -1735
XII Karmapa Czangczub Dordże 1703 -1732
VIII Situpa Czoki Dziungne 1700 -1774
XIII Karmapa Dudul Dordże1733 -1797
X Szamarpa Czodrub Gyamtso 1742 -1792
IX Situpa Pema Njincze Łangpo 1774 -1853
XIV Karmapa Thegczok Dordże 1798 -1868
I Dziamgon Kongtrul Lodro Taje 1813 -1901
?Óty Karmapa Khacziab Dordże 1871 -1922
XI Situpa Pema Łangczuk 1886 -1952
II Dziamgon Kongtrul Czientse Óser 1904 -1953
XVI Karmapa Rangdziung Rigpe Dordże 1923 -1981

Tilopa (988 -1069).

Streszczenie fragmentu książki napisanej przez
II Szamarpę Kaczo Łangpo.

Tilopa urodził się we wschodnich Indiach w rodzime braminów. Już w młodym wieku spotkał wielkiego mistrza Nagardżunę, który dzięki swoim magicznym mocom nakłonił państwową wyrocznię do wybrania Tilopy władcą jednego z licznych wówczas królestw. Po jakimś czasie Tilopie znudzi- ło się jednak królewskie życie. Został mnichem i przyjął ślubowania w tantrycznej świątyni w Soma- puri, w Bengalu.

Pewnego dnia pojawiła się przed nim kobieta i zapytała, czy chciałby osiągnąć prawdziwe Oświe- cenie. Tilopa rozpoznał ją jako dakini (żeńską opie- kunkę ezoterycznych nauk) i poprosił o instrukcje.
Wówczas wprowadziła go ona w tantrę Czakrasam- wary – Tilopa był zdolny do pełnego przyjęcia nauk.
Następnie praktykował owe wskazówki przez dwa- naście lat w Somapuri. Wówczas wziął sobie za partnerkę pewną jogini (żeńską praktykującą), za co wykluczono go ze społeczności klasztornej.

Tilopa podróżował po całych Indiach, spotkał wielu urzeczywistnionych nauczycieli i otrzymał od nich wskazówki medytacyjne. By zarobić na życie wyciskał olej z nasion sezamu (sanskr. “til”); od tego właśnie pochodzi jego imię. Jego głównym nauczy- cielem był Budda Dordże Czang, od którego otrzy- mał bezpośredni przekaz nauk, przede wszystkim zaś Mahamudrę.

Tilopa żył w odosobnionych miejscach i stał się słynny jako wielki mistrz. Spośród jego niezwykłych uczniów dzierżawcą linii Tilopy został Naropa.

Naropa (1016 – 1100)

Streszczenie fragmentu książki napisanej przez II Szamarpę, Kaczo Łangpo.

Naropa urodził się w szlacheckiej rodzinie w Benga- lu. Otrzymał imię Samantąbadhra i został tak wy- chowany, by mógł w przyszłości przejąć funkcję króla. Ponieważ mając już osiem lat czuł pociąg do duchowej ścieżki i nauki, poprosił o pozwolenie udania się do Kaszmiru, gdzie chciał podjąć wyższe studia. Kiedy przybył tam w trzy lata później, zaczął zgłębiać tajniki sztuki, nauki, lingwistyki, retoryki i logiki u najznakomitszych nauczycieli swoich cza- sów.

Kiedy po zakończeniu wykształcenia wrócił do domu, stwierdził, że rodzice zaplanowali jego ślub z bramińską córką o imieniu Wimaladipi. Ich małżeń- stwo przetrwało tylko osiem lat i ostatecznie zostało rozwiązane na skutek nacisków Naropy. Powrócił on wówczas z powrotem do Kaszmiru, przyjął tam ślubowania i podjął ponownie studia.

Mając dwadzieścia osiem lat przeniósł się do Pułłahari, by tam zamieszkać i otrzymał w Nalandzie
 położonym w pobliżu buddyjskim uniwersytecie – dalsze wskazówki. Później sam został opatem Na-

landy. Pewnego dnia pojawiła mu się wyjątkowo brzydka kobieta będąca w rzeczywistości manife- stacją dakini Wadżrawarahi. Uzmysłowiła ona Na- ropie wagę praktyki i dała mu radę, by poszukał mistrza Tilopy i poprosił go o niezbędne wskazówki medytacyjne.

Naropa opuścił Nalandę, by odnaleźć owego nauczyciela i spotkał go rzeczywiście we wschod- nich Indiach. Kierując praktyką Naropy, Tilopa wystawił go na wiele ciężkich prób. Naropa zniósł jednak je wszystkie i zrealizował otrzymane nauki.

Marpa Tłumacz, jego uczeń z Tybetu, przeniósł nauki do “kraju śniegu” i stał się tam założycielem tradycji Kagyu.

Marpa (1012 – 1097)

Streszczenie biografii Marpy napisanej przez Tsang Njong Herukę.

Marpa urodził się w południowym Tybecie i już w młodości związał się z buddyzmem. Po nauczeniu się sanskrytu u lamy szkoły Szakjapa – Drogmiego, sprzedał wszystko, co posiadał i wyruszył w podróż do Indii. Po drodze, w Nepalu, spotkał dwóch u- czniów Naropy. Zrobili oni na nim tak wielkie wra- żenie, iż postanowił odnaleźć ich mistrza.

Po jakimś czasie Marpa spotkał Naropę i przez wiele lat otrzymywał od niego nauki. Ponadto uczył się również u Jnanagarbhy, Kukuripy, Maitripy i innych słynnych indyjskich nauczycieli. Po powro- cie do Tybetu spędził wiele lat tłumacząc buddyjskie teksty z sanskrytu na tybetański. Mieszkał wówczas wraz z żoną Dagmemą i synami w Lhodrag w połu- dniowym Tybecie. Marpa stał się sławnym tłuma- czem i prowadził własną grupę uczniów. Przekazał im esencję nauk, które sam praktykował i urzeczy- wistnił.

Później Marpa odbył jeszcze dwukrotnie podróż do Indii, by sprowadzić do Tybetu dalsze nauki.
Kiedy wrócił z drugiej z owych wypraw, jego

uczniem został Milarepa, który wszedł do historii jako najsłynniejszy jogin Tybetu. Marpa zmarł w wieku osiemdziesięciu sześciu lat.

Milarepa (1052-l 135)

Streszczenie fragmentu “Stu tysięcy pieśni Milarepy” Tsang Njon Heruki.

Milarepa urodził się w prowincji Gungthang w za- chodnim Tybecie. Jego ojciec zmarł, kiedy Milarepa miał tylko siedem lat. Przed śmiercią powierzył całą swoją własność opiece krewnych, którzy jednak bardzo źle traktowali Milarepę i jego rodzinę. Roz- goryczona matka chłopca wysłała syna w świat, by nauczył się czarnej magii i dzięki niej był w stanie zemścić się później na krewnych za ich podłe postę-

powanie. Milarepa nauczył się szybko stosować owe ciemne, niszczycielskie siły i spowodował przy ich pomocy śmierć wielu ludzi. Wkrótce zaczął jednak bardzo tego żałować i wyruszył na poszukiwanie mistrza, który mógłby mu pomóc w oczyszczeniu negatywnej karmy, jaką nagromadził. Najpierw został uczniem Lamy Rangtona. Ów nauczyciel ze szkoły Njingmapa zauważył jednak, że Milarepa ma związek z Marpą i odesłał go do niego do Lhodrag.

Marpa przez kilka lat poddawał Milarepę wielu ciężkim próbom – było to przygotowanie przed póź- niejszymi wskazówkami i naukami. W tym czasie Milarepa wybudował np. Własnoręcznie, zgodnie ze wskazówkami Marpy, dziewięciopiętrową kamienną wieżę. Po tych trudach Marpa przekazał mu wszystkie nauki, które otrzymał od Naropy i innych nauczycieli.

Milarepa praktykował przez wiele lat w całkowi- tym odosobnieniu, zrealizował nauki i osiągnął w jednym życiu pełne Oświecenie. Potem zaczął na- uczać innych i stał się słynny przede wszystkim dzięki swym pięknym pieśniom. Miał wielu znanych uczniów, spośród których Gampopa został następ- nym dzierżawcą linii. Milarepa zmarł w wieku o- siemdziesięciu czterech lat.

Gampopa (1079-l 135)

Streszczenie “Chorągwi przynoszącej radość bio- grafii Gampopy” VIII Karmapy Mikjo Dordże.

Gampopa pochodził z Njał we wschodnim Tybecie.
Jego ojciec, lekarz, wychował go tak, by syn poszedł w jego ślady. I tak też się stało – Gampopa został lekarzem. Mając dwadzieścia lat ożenił się. Dwoje jego dzieci zmarło w czasie epidemii, która wybu- chła w okolicy i kiedy również żona Gampopy za- padła na tę samą chorobę, ogarnęła go głęboka roz- pacz. Mimo, iż próbował wszystkiego, nie był w stanie wyleczyć swojej żony. Na łożu śmierci prosiła go ona, by poświęcił swe życie buddyjskiej praktyce.
Mając dwadzieścia sześć lat Gampopa przyjął ślu- bowania nowicjusza w tradycji Kadampa. Studiował u wielu mistrzów i osiągnął głębokie zrozumienie nauki Buddy. Kiedy w wieku trzydziestu dwóch lat usłyszał o Milarepie, poczuł do niego natychmiast głębokie oddanie i pojął, że to właśnie Milarepa ma być jego nauczycielem.

Gampopa wyruszył na poszukiwanie Milarepy i po wielu trudnościach udało mu się go odnaleźć. Po tym, jak otrzymał od niego zebrane nauki Kagyu, udał się do Dhagpo, okolicy leżącej na południowym wschodzie centralnego Tybetu. Najpierw przez wiele lat praktykował tam na odosobnieniu, potem zaś założył klasztor Daglha Gampo, gdzie wkrótce zgromadziło się wokół niego wielu uczniów. Gam- popa był doskonałym pisarzem – słynął przede wszystkim ze swego głębokiego wglądu w naukę Buddy. Spośród głównych uczniów Milarepy to

Gampopa był tym, który otrzymał od niego pełen przekaz Kagyu.

Czterej najważniejsi uczniowie Gampopy zało- żyli cztery “wielkie” szkoły Kagyu, podczas gdy osiem “małych” powstało później. Gampopa zmarł mając siedemdziesiąt pięć lat – do tego czasu bardzo intensywnie przekazywał naukę Kagyu. Dzierżawcą jego linii został Dusum Czienpa, jeden z najbliż- szych uczniów Gampopy.

I Karmapa,

Dusum Czienpa (l 110 -1193)

Streszczenie fragmentu “Łańcucha z kryształu księ- życowej wody” VIII Situpy, Czoki Dziungme i Belo Tsełang Kuncziab.

Dusum Czienpa przyszedł na świat w Ratę – wiosce leżącej we wschodnim Tybecie. Nauki otrzymał zarówno od swojego ojca, praktykującego buddyzm, jak i też od wielu innych nauczycieli. W ten sposób już będąc małym chłopcem Dusum Czienpa prakty- kował i poznawał znaczenie Dharmy.

Mając dwadzieścia dwa lata udał się do central- nego Tybetu, gdzie intensywnie studiował przez dwanaście lat u takich doskonałych uczonych jak Kjapa Czoki Senge, Patsab Lotsała, Njima Trag i inni. Kiedy miał trzydzieści trzy lata spotkał Gam- popę i otrzymał od niego nauki Kagyu. Również Reczungpa i inni uczniowie Milarepy przekazywali mu wskazówki medytacyjne. Dusum Czienpa uczył się i praktykował przez dwanaście lat. Rozwinął cudowne moce, które pozwoliły mu odwiedzić święte miejsca Wadżrajany w Indiach. W Udhijanie
 innym ważnym miejscu Wadżrajany – spotkał da- kinie, które udzieliły mu wyczerpujących nauk.

W wieku czterdziestu czterech lat powrócił do wschodniego Tybetu i spędził w nim resztę swojego życia. Wówczas właśnie zbudował trzy klasztory, rozprzestrzeniał nauki Kagyu i gromadził wokół siebie licznych uczniów. Dusum Czienpa miał wielu zdolnych uczniów, którzy przekazali dalej tradycję Kagyu – spadkobiercą jego linii został Drogón Re- czen. I Karmapa zmarł mając osiemdziesiąt cztery lata. W czasie jego śmierci pojawiło się wiele po- myślnych znaków.

Drog6n Reczen (1148 -1218)

Streszczenie “Łańcucha z kryształu księżycowej wody” VIII Situpy, Czoki Dziungne i Belo Tsełang Kuncziab.

Drogón Reczen urodził się w okolicy zwanej Tsang w centralnym Tybecie. Już w bardzo młodym wieku czuł bardzo silny pociąg do Dharmy i miał uczucie,

że wyłącznie światowe życie nie posiada prawdziwej wartości.

Mając dziewięć lat zaczął praktykować nauki Buddy u Lamy Kagyu, Sangri Repy. Niestety zacho- rował on ciężko, zanim zdążył przekazać uczniowi wszystkie nauki. Ponieważ wiedział, że niedługo umrze, polecił Drogón Reczenowi, by odnalazł u- czniów Milarepy, gdyż studiowanie Dharmy pod ich kierunkiem miało jakoby sprawić, że osiągnie on urzeczywistnienie.

Drogón Reczen otrzymał pełne nauki Milarepy, a także wywodzące się od indyjskiego mistrza Wima- lamitry nauki Njingmapy. Następnie zastosował je w praktyce i osiągnął głębokie stopnie urzeczywist- nienia. Kiedy usłyszał o Dusum Czienpie, I Karma- pie, postanowił go odszukać. Mimo, iż uważał, że on i Karmapa są sobie równi, zdecydował się z nim spotkać, ponieważ Karmapa był starszym mistrzem i miał dzięki temu więcej doświadczenia w praktyce.

Kiedy się spotkali, Karmapa zademonstrował nadnaturalne moce, przełamując w ten sposób dum- ne nastawienie Drogón Reczena. Wkrótce stał się on najważniejszym uczniem Dusum Czienpy, otrzymał od niego pełen przekaz nauk Kagyu i został następ- nym dzierżawcą linii.

Pomdragpa Sonam Dordże (1179 -1249)

Streszczenie fragmentu “Łańcucha z kryształu księ- życowej wody” VIIISitupy, Czoki Dziungme i Belo Tsełang Kuncziab.

Pomdragpa Sonam Dordże urodził się w Drikung w centralnym Tybecie. Był zdolnym dzieckiem, które już mając pięć lat potrafiło czytać i pisać. W wieku dziewięciu lat zaczął uczyć się buddyzmu u lamy Lhakanga Ganga. Kiedy miał czternaście lat usłyszał o Drogón Ręczenie. Powstało w nim wówczas silne pragnienie, aby go zobaczyć – zrozumiał, że Drogón Reczen ma być jego nauczycielem.

Kiedy się spotkali, Drogón Reczen zobaczył wyraźnie, że chłopiec ów jest bardzo zdolny i że zostanie następnym spadkobiercą linii. Z tego powo- du przekazał Pomdragpie wszystkie nauki. Ten praktykował zgodnie z nimi i został wielkim mi- strzem Kagyu. Jego głównym uczniem został II Karmapa, Karma Pakszi.

II Karmapa, Karma Pakszi (1204 – 1283)

Streszczenie fragmentu “Łańcucha z kryształu księ- życowej wody” VIII Situpy, Czoki Dziungme i Belo Tsełang Kuncziab.

Karma Pakszi przyszedł na świat w Czile Tsakto we wschodnim Tybecie. Mając sześć lat nauczył się pisać i czytać, mimo, że nikt mu w tym nie pomagał.
Kiedy skończył dziesięć lat rozumiał i zapamiętywał

teksty czytając je tylko raz. W tym czasie młody Karmapa wyruszył w podróż do centralnego Tybetu, by tam dalej studiować. Po drodze spotkał Po- mdragpę Sonam Dordże, który poradził mu, by zo- stał u niego. Pomdragpa miał wizję Dusum Czienpy, w której ten powiedział mu, iż ów mały chłopiec zostanie spadkobiercą linii.

Karma Pakszi otrzymał od niego cały cykl nauk Kagyu. Stał się słynnym siddhą władającym nie- zwykłymi mocami i posiadającym głębokie urze- czywistnienie. Miał uczniów w Tybecie, a także w Chinach i Mongolii. Spośród jego najlepszych u- czniów następnym dzierżawcą linii został Drubtop Urdzienpa. Karma Pakszi zmarł mając osiemdziesiąt lat.

Drubtop Urdzienpa (1230 – 1312)

Streszczenie fragmentu “Łańcucha z kryształu księ- życowej wody” VIII Situpy, Czoki Dziungne i Belo Tsełang Kuncziab.

Drubtop Urdzienpa urodził się w Lato w północnym Tybecie. Jako dziecko wiedział sam z siebie jak, się medytuje. Chciał jednak rozpocząć buddyjską drogę od studiowania nauk, a potem, opirąjąc się na tym, przejść do medytacji. Z tego powodu pomiędzy siódmym a szesnastym rokiem życia studiował wiele tekstów. Następnie wstąpił do słynnej klasztornej uczelni Podong Er w prowincji Tsang i stał się jed- nym z czołowych uczonych swoich czasów.

Ponieważ nie był zadowolony ze swych osią- gnięć, odnalazł mistrza Gótsangpę, od którego o- trzymał wszystkie nauki Kagyu. Drubtop Urdzienpa praktykował w tradycji Drugpa Kagyu. Podróżował do Nepalu, Indii, Chin i Pakistanu. W czasie tych podróży spotkał wielu nauczycieli, pod których opieką studiował i medytował dalej.

W wiek-u pięćdziesięciu trzech lat spotkał Karma Pakszi, który udzielił mu ostatecznego przekazu Kagyu i przepowiedział, że Urdzienpa będzie na- uczycielem III Karmapy.

III Karmapa, Rangdziung Dordże (1284 – 1339)

Streszczenie fragmentu “Łańcucha z kryształu księ- życowej wody” VIII Situpy, Czoki Dziungme i Belo Tsełang Kuncziab.

Rangdziung Dordże przyszedł na świat w Dingri Langkor. Zaraz po urodzeniu usiadł i ogłosił, że jest Karmapa. Mając trzy lata zrobił sobie sam czarne nakrycie głowy i znowu podkreślił z naciskiem, że jest Karmapa. W wieku pięciu lat spotkał Drubtob Urdzienpę, który rozpoznał w nim inkamację Karma Pakszi. Następnie dał mu Czarną Koronę i wszystko

co należało do II Karmapy. Drubtop Urdzienpa przekazał mu również nauki Kagyu.

Rangdziung Dordże otrzymał wskazówki ze wszystkich istniejących wówczas buddyjskich tra- dycji. Studiował z takimi mistrzami jak Trofu Kiin- den Szerab, Njenre Gendyn Bum i wieloma innymi.
Stał się znany jako jeden z największych praktykują- cych swoich czasów i miał niezliczonych uczniów.

Rangdziung Dordże zbudował liczne ośrodki medytacyjne. Konstruował również mosty, by po- móc ludziom w przekraczaniu rzek i wąwozów. Jako doskonały uczony napisał bardzo wiele tekstów i rozpraw.

Jego najważniejszymi uczniami byli Gyalwa Yungton i I Szamarpa, Dragpa Senge. Gyalwa Yu- ngton, mistrz Njingmapy, został następnym dzier- żawcą linii. Rangdziung Dordże zmarł w wieku pięćdziesięciu sześciu lat.

Nacji i zgodnie z nimi odnalazł IV Karmapę. W wieku sześciu lat Rolpe Dordże otrzymał schronie- nie i świeckie ślubowania od Tokden Gon Gyalwa, pod którego opieką studiował i praktykował.

Mając dwadzieścia lat w czasie podróży do cen- tralnego Tybetu spotkał Gyalwa Yungtona Dordże Pal. Młody Karmapa opowiedział mu o wydarze- niach z życia Rangdziung Dordże, ostatniego Kar- mapy. To przekonało Gyalwa Yungtona, że chłopiec był prawdziwą inkamacją jego nauczyciela. Rolpe Dordże powiedział mu, że w tym życiu Gyalwa Yungton będzie jego nauczycielem i prosił go, by przekazał mu wszystkie nauki Kagyu. Po ukończe- niu wykształcenia Karmapa wyruszył w podróż po całym Tybecie i Chinach, rozprzestrzeniając naukę Kagyu. Jego głównym uczniem był II Szamarpa, który został następnym dzierżawcą linii. Rolpe Dor- dże odszedł mając czterdzieści trzy lata.

Gyalwa Yungton Dordże Pal (1296 -1376)

Streszczenie fragmentu “Łańcucha z kryształu księ- życowej wody” VIII Situpy, Czóki Dziungme i Belo Tsełang Kiincziab.

Gyalwa Yungton urodził się w Tsongdu Gurmo w Południowym Tybecie. W wieku pięciu lat, kiedy matka zabrała go na targ, spotkał wielkiego uczone- go Trofu Khenczen Sonam Senge. Chłopiec poczuł do niego głębokie zaufanie i otrzymał na miejscu schronienie i świeckie ślubowania.

W wieku piętnastu lat wstąpił do słynnego Klasztoru Njingmapy Ugpa Lung, gdzie przyjął nauki Tantrajany od Lamy Tsyrczung i Lamy Bale.

Następnie studiował w klasztornej uczelni Szalu i stał się tam słynnym uczonym.

Był znany jako nauczyciel, który poznał w pełni zarówno nauki sutr jak też tantr. Oznacza to, że po spotkaniu III Karmapy, który przekazał mu ostatecz- ne znaczenie nauk, osiągnął on najwyższe urzeczy- wistnienie. W ten sposób Gyalwa Yungtonpa został następnym spadkobiercą linii. Zmarł mając osiem- dzisiąt dwa lata.

IV Karmapa, Rolpe Dordże (1340 – 1283)

Streszczenie fragmentu “Łańcucha z kryształu księ- życowej wody” VIII Situpy, Czóki Dziungme i Belo Tsełang Kiincziab.

Rolpe Dordże urodził się w prowincji Kongpo w Centralnym Tybecie. Tuż po urodzeniu usiadł i wy- recytował “Om mani peme hung”, mantrę Czenrezig.

Rinczen Pal, sekretarz ostatniego Karmapy, o- trzymał od niego informacje o jego następnej inkar- Dzierżawca Czarnej Korony), a Szamarpów mianem Karma Szamarpa (Karmapa, Dzierżawca Czerwonej

II Szamarpa, Kaczo Łangpo (1350 – 1405)

Streszczenie fragmentu “Łańcucha z kryształu księ- życowej wody” VIII Situpy, Czóki Dziungme i Belo Tsełang Kiincziab.

II Szamarpa, Kaczo Łangpo, został rozpoznany przez IV Karmapę Rolpe Dordże – był zarówno doskonale wykształcony, jak też posiadał głębokie urzeczywistnienie medytacyjne. Kaczo Łangpo roz- poznał V Karmapę, Deszin Sziegpę i został jego nauczycielem. Jest znany z tego, iż przyczynił się do znacznego rozprzestrzenienia się nauk Kagyu. Był on również autorem różnych rozpraw wyjaśniają- cych ich dokładne znaczenie.

Tradycja następujących po sobie inkamacji wy- wodzi się z dwunastowiecznego Tybetu – rozpoczął ją przykład I Karmapy, Dusum Czienpy. Linia Sza- marpy wywodzi się również z tego stulecia. Tym samym jest w historii tej tradycji drugą linią reinkar- nacji i zaczęła się kiedy III Karmapa nadał swojemu najważniejszemu uczniowi, Kedrub Dragpa Senge prawo noszenia Czerwonej Korony oraz tytuł Sza- marpy ( Dzierżawcy Czerwonej Korony ). Owa Czerwona Korona Szamarpów jest dokładnym od- wzorowaniem Czarnej Korony noszonej przez Kar- mapów i symbolizuje bliski związek istniejący po- między tymi dwoma inkarnacjami. II Karmapa, Karma Pakszi przepowiedział, że “Przyszli Karma- powie będą się manifestować w dwóch formach”. Ta wypowiedź została później bliżej wyjaśniona przez IV Karmapę, Rolpe Dordże, kiedy określił on jako ową drugą manifestację właśnie inkarnacje Szamar- pów. Szamarpowie są znani również jako manife- stacje Amitaby, Buddy Nieograniczonego Światła, aktywnego dla dobra istot. Zapiski historyczne na- zywają Karmapów Karma Szanakpa (Karmapa, Korony). Historycznie Dzieła Goło Szonku Pal (1392 – 1481), Pało Tsuglag Trengła (1504 – 1516),

V Dalaj Lamy, Ngałang Losang Gyamtso (1617 – 1682) i VIII Skupy, Czoki Dziungne (1700 – 1774) mówią o nich w tej właśnie formie.

Ważne jest by zrozumieć, że korony te są symbo- lem aktywności owych mistrzów dla dobra istot, a nie znakami odmiennych linii. Obydwaj, zarówno Lamowie Czarnej Korony, jak i też Lamowie Czer- wonej Korony należą do linii Karma Kagyu.

Przekazów mocy. Został zaproszony do Chin przez Cesarza Tai Ming Czen i stał się jego nauczycielem.
Po wieloletnim pobycie w Państwie Środka powrócił ostatecznie do Tybetu, gdzie z jednej strony przeka- zywał dalej nauki, z drugiej zaś budował stupy i świątynie.Deszin Sziegpa odnalazł młodą inkamację Szamarpy – Czopal Jesze i przekazał mu nauki Ka- gyu. Spośród jego najważniejszych uczniów następ- nym spadkobiercą linii został Ratnabhadra. Deszin Sziegpa zmarł mając trzydzieści jeden lat.

V Karmapa, Deszin Sziegpa (1384 -1415)

Streszczenie fragmentu “Łańcucha z kryształu księ- życowej wody” VIII Situpy, Czoki Dziungme i Belo Tsełang Kuncziab.

Deszin Sziegpa urodził się w okolicy Njang Dam w południowym Tybecie. Tuż po urodzeniu usiadł, oczyścił sobie twarz i powiedział: “Jestem Karmapa.
Om mani peme hung hri”.Kiedy Rinczen Pal pełnią- cy rolę sekretarza trzech Karmapów usłyszał o tym niezwykłym dziecku, odszukał je i sprowadził do Tsała Phu w Kong po, gdzie mieszkała duża grupa ludzi, którzy byli uczniami poprzedniego Karmapy.
Tam chłopiec spotkał Szamara Kaczo Łangpo, który od razu rozpoznał go jako inkamację Rolpe Dordże.
Szamarpa przekazał mu Czarną Koronę i wszystkie inne przedmioty należące do poprzedniego Karma- py, które powierzył on jego opiece.

Młody Karmapa otrzymał od Kaczo Łangpo

pełen cykl nauk Kagyu. Przez całe życie podróżował po Tybecie, Mongolii i Chinach, udzielając nauk i

Ratnabhadra (tyb. Rinczen Tsangpo), XV wiek

Streszczenie fragmentu “Łańcucha z kryształu księżycowej wody” VIII Situpy, Czoki Dziungme i Belo Tselang Kuncziab.

Ratnabhadra pochodził z prowincji Soksam. W młodym wieku przyjął ślubowania mnicha, otrzymał ślubowania i wskazówki od wielu ówczesnych nauczycieli i został jednym z najbardziej znanych uczonych i mistrzów medytacji piętnastego wieku. V Karmapa, Deszin Sziegpa udzielił mu kluczowych wskazówek wyjaśniających ostateczne znaczenie nauk Kagyu, dzięki którym Ratnabhadra osiągnął pełne urzeczywistnienie natury zjawisk.

Został on następnym spadkobiercą linii i na- uczycielem VI Karmapy, Tongła Donden.

Ciąg dalszy w następnym numerze.

 | W TYM NUMERZE RÓWNIEŻ:

TRADYCJE BUDDYZMU TYBETAŃSKIEGO // DD2 | SIDDHA TILOPA // DD2 | MEDYTACJA W CODZIENNYM ŻYCIU // DD3 - Dzigme Rinpocze | PIEŚŃ MAHAMUDRY // DD3 - J. Ś. XVI GYALWA KARMAPA | PRZEPOWIEDNIA V KARMAPY // DD3 - V KARMAPA | NAUCZYCIEL I UCZEŃ // DD4 - LAMA OLE NYDAHL | Pieśń Wadżry. PIEŚŃ ODDANIA I TĘSKNOTY // DD4 - 15 Karmapa Khacziab Dordże | PRAWDZIWA NATURA UMYSŁU // DD4 - SANGDZIE NIENPA RINPOCZE | WIERSZ MAHAMUDRY // DD4 - Kunzig Szamar Rinpocze | INICJACJA KALACZAKRY // DD5 - Manfred Seegers | JAK DZIAŁA MEDYTACJA // DD5 - KUNZIG SZAMAR RINPOCZE | O NATURZE BUDDY,STANIE POŚREDNIM I ŚMIERCI // DD5 - DZIAMGON KONGTRUL RINPOCZE | PIEŚŃ WADŻRY // DD5 - 8 KARMAPA MICZIO DORDŻE | SZEŚĆ WYZWALAJĄCYCH AKTYWNOŚCI // DD5 - Lama Ole Nydahl | ŻYCIORYS TSECZU RINPOCZE // DD5 - Gabi Kremer | LOBPYN TSECZU RINPOCZE OPOWIADA O SWOIM NAUCZYCIELU // DD5 | Męskie - Żeńskie // DD6 - Khandro Rinpocze | Fragmenty nauk IX Karmapy, Łangczuk Dordże, pochodzące z tekstu "Mahamudra - ocean prawdziwego // DD6 | Pieśń Wadżry // DD6 | Przeniesienie Buddyzmu na Zachód // DD6 - Szamar Rinpocze | Wywiad z Jego Świątobliwością XVI Karmapą // DD6 | Czternaście Głównych Błędów, Przez Które Łamie Się Samaja Wadżrajany // DD7 | Guru Joga - "Jedno, Które Urzeczywistnia Wszystko" // DD7 - Diigo Khyentse Rinpocze | Madhjamika - Droga środka // DD7 - Khenpo Czioedrak Thenpel | Cytaty // DD7 | Pieśń Wadżry // DD7 - VI Szamarpa Czóki Łangczuk | Wywiad z Lamą Ole Nydhalem na temat nowego Karmapy // DD8 - Kagyu Life | Z opowiadania Tulku Urgjen Rinpocze // DD8 | Utrzymywanie Samaja // DD8 | Cytaty // DD8 | Pogląd Mahamudry:Najcenniejsze z tego, co posiadamy // DD9 - LAMA OLE NYDAHL | Pieśń Wadżry z "Kagyu Gurtso" // DD9 - Drugi Dziamgon Kongtrul Rinpocze | Cytaty // DD9 | Therawadinowie i Bodhisatwowie // DD10 - Kunzin Szamar Rinpocze | Lama - Korzeń Błogosławieństwa // DD10 - Dziamgon Kongtrul Rinpocze | Wywiad z Lamą Ole Nydahlem // DD10 - Kagyu Life | Dzierżawcy linii Karma Kaqyu // DD10 | Cytaty // DD10 | Lekarz z Dhagpo - życie Gampopy // DD10 |

 | PODOBNE ARTYKUŁY: